Brytyjski parlament: Izba Gmin i Izba Lordów

Zwykły wpis
Foto: UK government – https://civilservicelocal.blog.gov.uk

Brytyjski parlament składa się Izby Gmin i Izby Lordów, a na jego czele stoi monarcha.

Izba Gmin

Izba Gmin (ang. House of Commons) to niższa izba brytyjskiego parlamentu. W jej skład wchodzi 650 deputowanych (MPs, czyli Members of Parliament), którzy wybierani są w wyborach powszechnych.

Wybory do Izby Gmin

Kadencja Izby Gmin trwa 5 lat i wybory odbywają się w pierwszy czwartek maja. Wielka Brytania podzielona jest na okręgi jednomandatowe.

Ostatnie wybory do Izby Gmin odbyły się 8 czerwca 2017 roku.

Obecnie większość parlamentarną w Izbie Gmin posiada Partia Konserwatywna (317), następnie Partia Pracy (262), Szkocka Partia Narodowa (35), Liberalni Demokraci (12), Demokratyczna Partia Unionistyczna (10).

Prawo głosu

Prawo do głosowania mają obywatele Wielkiej Brytanii, którzy ukończyli 18 lat, stale mieszkają na terenie Wielkiej Brytanii i nie zostali skazani wyrokiem sądowym. Prawo głosu przysługuje Irlandczykom, o ile mieszkają na terenie Zjednoczonego Królestwa. Prawo głosu posiada również monarcha brytyjski, czyli aktualnie Królowa Elżbieta.

Sala zielona w Pałacu Westministerskim

„Miejscem posiedzeń parlamentu jest Pałac Westminsterski w Londynie. Izba Gmin dekorowana jest na zielono i jej wystrój jest raczej skromny w porównaniu do Izby Lordów. Składają się nań dwa rzędy ław przedzielonych pośrodku przejściem. Ze względów historycznych, przejście to ma zawsze szerokość „dwóch i pół długości miecza”. Spiker zajmuje miejsce na końcu sali, członkowie rządu po jego prawej stronie, a opozycja – po lewej. Co ciekawe, nie wszyscy członkowie Izby mieszczą się w niej, gdyż ma ona siedzenia tylko dla 437 parlamentarzystów, podczas gdy wszystkich jest 650”.

Porównując Izbę Gmin do Polski, to jest ona odpowiednikiem polskiego Sejmu, a funkcję Marszałka Sejmu w przypadku Izby Gmin pełni Speaker, który przed objęciem funkcji musi zrzec się przynależności do partii (wymóg bezpartyjności).

Rząd

Rząd i Premier powoływani są przez monarchę. W brytyjskim parlamencie funkcjonuje też stanowisko Lidera Opozycji, który otrzymuje uposażenie państwowe (1/2 uposażenia premiera).

Izba Lordów

Izba Lordów (ang. House of Lords) to wyższa izba parlamentu. Izba Lordów spotyka się również w Pałacu Westministerskim, w sali czerwonej. Obecnie liczy 800 członków. Nie odbywają się powszechne wybory do Izby Lordów.

Wśród członków Izby Lordów wyróżnia się:

  • Lordów duchownych – obecnie jest ich 26
  • Lordów dziedzicznych – (92) z tytułami szlacheckimi, w tym lord wielki szambelan i lord marszałek. Wcześniej było ich ponad 700.
  • Lordów dożywotnich– (618) osoby powołane przez monarchę na wniosek premiera, osoby zasłużone dla Wielkiej Brytanii, byli premierzy i speakerzy.

Izba Lordów ma ograniczone możliwości ustawodawcze. Posiada prawo opiniowania ustaw, zgłaszania projektów i wstrzymania prac nad ustawami na okres do 1 roku.

Od lat jej funkcjonowanie budzi kontrowersje.

Stan na dzień: 16 stycznia 2019 roku

Co wiemy o skutkach Brexitu dla Polaków? Status osoby osiedlonej – procedura „EU Settlement Scheme”

Zwykły wpis
Foto: http://www.gov.uk

W dniu dzisiejszym tj. 15 stycznia 2019 roku czeka nas głosowanie w brytyjskiej Izbie Gmin ws. Brexitu. Bardzo prawdopodobne, że nie dojdzie do przyjęcia porozumienia i Wielka Brytania stanie przed wyzaniem w postaci scenariusza „no deal”, czyli wyjścia z UE bez porozumienia.

Co ustalenia ws. Brexitu oznaczają dla Polaków mieszkających w Wielkiej Brytanii?

Przy aktualnych założeniach dot. Brexitu, sytuacja Polaków, którzy już teraz mieszkają, pracują lub uczą się w Wielkiej Brytanii niewiele się zmieni. Ale po formalnym wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej, Polacy oraz inni obcokrajowcy z UE przyjeżdżający na Wyspy będą traktowani jak teraz obywatele państw spoza UE.

Jak wszyscy wiemy w Unii Europejskiej obowiązują 4 swobody przepływu osób, kapitału, towarów i usług. Od 2004 roku od wstąpienia do UE Polacy mogli cieszyć się tymi swobodami. Po Brexicie te zasady zostaną zniesione. Wrócą kontrole na granicach UK-UE, a do wyjazdu trzeba będzie się przygotować pod względem formalnym. Prawdopodobnie nie dojdzie do ustaleń w zakresie konieczności uzyskiwania wiz.

Czym jest „EU Settlement Scheme”?

Procedura Settlement Scheme jest specjalną procedurą, która będzie umożliwiać rejestrację obywateli UE mieszkających w Wielkiej Brytanii, którzy nie są brytyjskimi obywatelami. Pilotażowo została już przeprowadzona od 1 listopada do 21 grudnia 2018 roku.

Rejestracja będzie prosta i dostępna również na urządzeniach mobilnych w formie aplikacji. Aplikacja w systemie Settlment Scheme ruszy 30 marca 2019 roku i zakończy przyjmowanie wniosków 30 czerwca 2021 roku.

Procedura dostępna będzie dla dwóch kategorii osób:

  1. Obcokrajowcy z UE, którzy przebywają w Wielkiej Brytanii co najmniej 5 lat i ta procedura umożliwi im uzyskanie statusu „settled status”, czyli stałego rezydenta;
  2. Obcokrajowcy z UE, którzy mieszkają w Wielkiej Brytanii krócej niż 5 lat i w ramach tej procedury uzyskają status „pre-settled status”, czyli tymczasowego rezydenta;

Jak przebiegać będzie procedura „EU Settlement Scheme”?

Należy wykonać ją w 3 krokach:

  1. Przedłożenie dowodu potwierdzającego tożsamość i narodowość np. paszport;
  2. Przedłożenie potwierdzenia zamieszkiwania na Wyspach np. wyciąg z rachunku bankowego;
  3. Potwierdzić niekaralność;

Pomimo krytyki, przewidziano opłatę za każdy wniosek, która wyniesie 65 funtów dla osób dorosłych i 32,50 funtów dla dzieci w wieku poniżej 16 lat.

Inne zasady będą dotyczyły tzw. przyszłych członków rodzin oraz przyszłych partnerów i małżonków brytyjskich zarejestrowanych już rezydentów.

Nad procedurą Settlement Scheme nadzór sprawować będzie urząd Independent Monitoring Authority (IMA).

Brexit i karalność

Wielka Brytania nie będzie tolerować karanych obcokrajowców i ci nie będą mogli ubiegać się o status osoby osiedlonej. Co więcej będzie im grozić deportacja.

Co się nie zmieni do Brexitu?

Do czasu Brexitu (tj. 31 grudnia 2020 roku) w Wielkiej Brytanii nie zmieni się:

  • bezpłatna i powszechna służba zdrowia,
  • prawa osób uczących się,
  • prawa osób pracujących i prowadzących działalność gospodarczą,
  • prawa do zasiłków, ale tymczasowi rezydenci będą musieli spełnić dodatkowe formalności.

W dniu 31 grudnia 2020 roku Wielka Brytania zakończy proces wychodzenia z Unii Europejskiej, co spowoduje, że od 1 stycznia 2021 roku na terenie Wielkiej Brytanii nie będzie już obowiązywało prawo unijne.

Stan na dzień: 15 stycznia 2019 roku

DYSKRYMINACJA W POLSCE I W WIELKIEJ BRYTANII

Zwykły wpis

3295a24cef72f30d22ec82a12a1e39f0a6e452623b6cb3cbb91cef4a7a35ba09

Dyskryminacja w Polsce

Dyskryminacja stanowi niczym nieuzasadnione, gorsze traktowanie ze względu na:

płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię, wyznanie, światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

Dyskryminacja może być również pozytywna np. w przypadku miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych.

Ochrona przed dyskryminacją przysługuje na podstawie przepisów Konstytucji RP, umów międzynarodowych i innych ustaw, w tym kodeksu cywilnego oraz kodeksu pracy.

Postępowanie sądowe w sprawach o dyskryminację w Polsce

Ofiara zachowania dyskryminującego może podjąć odpowiednie działania celem:

  • ścigania sprawcy dyskryminacji w drodze postępowania karnego;
  • dochodzenia stosownego odszkodowania na drodze postępowania cywilnego w oparciu o przepisy ustaw np. kodeksu cywilnego lub kodeksu pracy.

UWAGA!!! Osoby, które doświadczyły dyskryminacji mogą uzyskać specjalistyczną pomoc psychologiczną i prawną (w tym bezpłatną) od różnych organizacji pozarządowych, które walczą z dyskryminacją np. od Polskiego Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka czy Kampanii Przeciw Homofobii.

Dyskryminacja w Wielkiej Brytanii

zrzut ekranu 2019-01-10 o 16.14.28

Według statystyk brytyjskiego Trybunału Pracy z lat 2016-2017, w sprawach o dyskryminację ze względu na:

  • płeć zasądzono przeciętne odszkodowanie w wysokości 19 tys. funtów;
  • niepełnosprawność zasądzono przeciętne odszkodowanie w wysokości  prawie 32 tys. funtów;
  • wyznanie zasądzono przeciętne odszkodowanie w wysokości 20 tys. funtów;
  • wiek zasądzono przeciętne odszkodowanie w wysokości 35 tys. funtów.
  • orientację seksualną przeciętne odszkodowanie w wysokości 20 tys. funtów.

Czytaj dalej