Od 1 stycznia 2021 r. trudniej o wjazd do UK, w szczególności dla obywateli UE wcześniej karanych

Zwykły wpis

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Wielkiej Brytanii podało, że od stycznia 2021 roku o wiele więcej osób niż do tej pory, które są obywatelami UE i były karane, nie będzie mogło wjechać do Wielkiej Brytanii.

Osoby skazane na karę powyżej 1 roku pozbawienia wolności nie będą mogły wjechać do Wielkiej Brytanii. 

Podkreślono, że przestępcy z UE stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa Wielkiej Brytanii. Istnieją jednak obawy, że Brexit bez umowy może utrudnić identyfikację zagranicznych przestępców. 

W związku z tym, że Wielka Brytania znajduje się obecnie w okresie przejściowym, odkąd formalnie opuściła UE w styczniu 2020 roku, obywatelowi UE można obecnie odmówić wjazdu tylko wtedy, gdy stanowi rzeczywiste i poważne zagrożenie.

Rozporządzenia, które zostały przedłożone w brytyjskim Parlamencie w czwartek, określają nowe zasady dotyczące zakończenia okresu przejściowego i wprowadzają zasadę traktowania obywateli UE i obywateli spoza UE tak samo.

Nowe zasady oznaczają od 1 stycznia 2021 roku:

  • Każdemu obywatelowi UE skazanemu na karę co najmniej 1 roku pozbawienia wolności będzie można odmówić prawa wjazdu do Wielkiej Brytanii 
  • Obywatele UE, którzy popełnili jakiekolwiek przestępstwo w ciągu ostatniego roku, również mogą otrzymać odmowę prawa wjazdu do Wielkiej Brytanii 
  • Obywatele UE mogliby również otrzymać odmowę zakazu wjazdu do Wielkiej Brytanii, gdyby zostali skazani na karę pozbawienia wolności w wymiarze poniżej 1 roku, a brytyjscy urzędnicy uznaliby, że mogą stanowić zagrożenie
  • Inni przestępcy, którzy zostali skazani na inną karę niż kara pozbawienia wolności, mogą również otrzymać odmowę prawa wjazdu do Wielkiej Brytanii, jeśli istnieją dowody na to, że są recydywistami, wyrządzają „poważną krzywdę” lub ich obecność w Wielkiej Brytanii nie „sprzyja dobru publicznemu”

Osoby biorące udział w pozorowanym małżeństwie będą mogły otrzymać zakaz wjazdu, a każdemu, kto narusza przepisy celne, również będzie można odmówić prawa wjazdu do Wielkiej Brytanii.

Zmiany oznaczają również, że obywatele UE, w przypadku których stwierdzono, że są bezdomnymi mogą zostać deportowani, jeśli np. odmówią przyjęcia oferty zakwaterowania, jak ma to już obecnie miejsce w przypadku obywateli spoza UE.

Urzędnicy powiedzieli, że te regulacje mogą dotyczyć ludzi mieszkających na ulicach, którzy popełniają przestępstwa lub działają w sposób antyspołeczny, na przykład agresywnie żebrzą. Stwierdzono jednocześnie, że będzie to ostateczność i że wcześniej zostaną przeprowadzone kontrole, aby upewnić się, że bezdomny nie jest ofiarą współczesnego niewolnictwa lub handlu ludźmi.

Przepisy mogą oznaczać, że tysiące osób z Europy nie będą mogły już od stycznia 2021 roku wjechać do Wielkiej Brytanii.

Obywatele UE mieszkający w Wielkiej Brytanii, którzy posiadają status imigracyjny w ramach programu osiedleńczego UE, lub wszyscy inni, którzy są chronieni na mocy umowy o wystąpieniu z UE, są zwolnieni z tych zasad. Jednak Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Wielkiej Brytanii stwierdziło, że ich status może zostać cofnięty, jeśli popełnią przestępstwo po 1 stycznia 2021 roku, jeśli grozi to karą pozbawienia wolności w wymiarze ponad 1 roku.

Stan na dzień: 26 października 2020 roku

Źródło: https://www.bbc.com/news/uk-54639677

Prawo do aborcji w Anglii

Zwykły wpis

Aborcja (przerwanie ciąży) jest legalna w całej Wielkiej Brytanii.

Aborcji można dokonać tylko w publicznym szpitalu NHS (odpowiednik polskiego NFZ) lub w licencjonowanej klinice. Zazwyczaj zabieg jest finansowany przez NHS.

Jak zaplanować aborcję w ramach NHS?

Jak uzyskać aborcję finansową przez NHS?

• można zgłosić się samodzielnie, kontaktując się bezpośrednio z wykonującą aborcję – British Pregnancy Advisory Service (BPAS), Marie Stopes UK, National Unplanned Pregnancy Advisory Service (NUPAS) lub poprzez stronę internetową NHS uzyskać więcej informacji;

• konsultacja z lekarzem rodzinnym (GP) i skierowanie do poradni aborcyjnej – lekarz rodzinny powinien skierować do innego lekarza, jeśli ma jakiekolwiek zastrzeżenia co do decyzji o aborcji;

• kontakt z poradnią zdrowia seksualnego (czasami nazywaną kliniką planowania rodziny), skąd można otrzymać skierowanie do poradni aborcyjnej.

Czas oczekiwania na aborcję może być różny, ale od pierwszego kontaktu z lekarzem do aborcji nie powinien przekroczyć 2 tygodni. Aborcję można wykonać prywatnie. Koszty prywatnych aborcji różnią się w zależności od stadium ciąży i metody wykonania zabiegu.

Kiedy aborcja jest dopuszczalna?

Większość aborcji w Anglii, Walii i Szkocji przeprowadza się przed 24 tygodniem ciąży. Można je przeprowadzić po 24 tygodniach w ściśle określonych okolicznościach – na przykład, gdy życie matki jest zagrożone lub dziecko urodziło się ze znaczną niepełnosprawnością. Większość ośrodków aborcyjnych poprosi o wykonanie USG w celu ustalenia, w jakim tygodniu ciąży kobieta się znajduje. Długość ciąży liczona jest od pierwszego dnia ostatniej miesiączki. Aborcje są tym bezpieczniejsze, im wcześniej się je przeprowadza. Uzyskanie porady na wczesnym pozwala na bardziej przemyślane decyzje.

Przed aborcją należy umówić się na wizytę, aby porozmawiać o swojej decyzji i tym, co nastąpi po zabiegu.

W przypadku kobiet w wieku poniżej 16 lat nie muszą informować o swojej decyzji rodziców. Lekarz lub pielęgniarka mogą zachęcić taką kobietę do poinformowania rodzica, opiekuna lub innej osoby najbliższej.

Istnieją organizacje, zwykle znane jako centra ciąży kryzysowej, które oferują porady dotyczące ciąży.

Sposoby przeprowadzania aborcji

Jeśli to tylko możliwe, kobieta powinna mieć możliwość wyboru, w jaki sposób chcesz przeprowadzić aborcję.

Istnieją dwa sposoby przeprowadzania aborcji:

aborcja medyczna („pigułka aborcyjna”) – zażycie dwóch tabletek, zazwyczaj w odstępie 24 do 48 godzin w celu wywołania aborcji;

aborcja chirurgiczna – zabieg usunięcia ciąży.

Większość kobiet nie doświadcza żadnych problemów zdrowotnych po zabiegu, ale istnieje niewielkie ryzyko powikłań, takich jak nadmierne krwawienie czy uszkodzenie macicy lub szyjki macicy.

Jeśli wystąpią komplikacje, konieczne może być dalsze leczenie.

Stan prawny na dzień: 22 października 2020 roku

Photo: pixabay.com

Źródło: NHS

Odrzucenie polskiego spadku w Anglii

Zwykły wpis

Wiadomość o tym, że otrzymamy spadek zwykle cieszy, ale niekiedy zdarza się, że nie jest to dobra wiadomość. Przyczyną tego bywają dziedziczone długi spadkowe. W takiej sytuacji przyszli spadkobiercy decydują się na odrzucenie spadku. W jaki sposób odrzucić spadek przebywając w UK? W jaki sposób należy odrzucić spadek w imieniu nieletnich dzieci?

Jak odrzucić spadek z Polski przebywając w UK?

Oświadczenie o odrzuceniu spadku, o przyjęciu spadku wprost lub o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza można złożyć we właściwym terytorialnie urzędzie konsularnym RP.

Konsul potwierdzi własnoręczność podpisu spadkobiercy pod oświadczeniem o odrzuceniu lub o przyjęciu spadku. Aby oświadczenie było skuteczne, należy je jeszcze przedłożyć w sądzie spadku – czyli sądzie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy – w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca się dowiedział, że możesz przyjąć lub odrzucić spadek. 

Należy przygotować:

  • ważny paszport lub dowód osobisty,
  • oświadczenie o odrzuceniu lub przyjęciu spadku – uwaga – podpis należy złożyć w urzędzie konsularnym.

Konsul pobiera opłatę w wysokości 26 GBP.

W jaki sposób odrzucić lub przyjąć spadek w imieniu małoletniego dziecka?

Do złożenia oświadczenia w imieniu dziecka konieczne jest dodatkowo uzyskanie zezwolenia sądu opiekuńczego, ponieważ jest to czynność przekraczająca zwykły zarząd majątkiem dziecka. Wniosek o udzielenie zezwolenia rodzic składa do właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka sądu opiekuńczego.


W przypadku właściwości polskiego sądu postanowienie sądu rodzinnego musi zawierać klauzulę prawomocności.


W przypadku właściwości zagranicznego sądu konieczne będzie ponadto uzyskanie świadectwa wydanego na podstawie art. 39 rozporządzenia Rady (WE) NR 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000.

Termin wynosi 6 miesięcy od złożenia przez Ciebie oświadczenia o odrzuceniu spadku. Niemniej zgodnie z orzecznictwem polskiego Sądu Najwyższego (postanowienia z 28 maja i 24 września 2015 roku, wydane w sprawach III CSK 352/14 oraz V CSK 686/14) samo złożenie do polskiego sądu opiekuńczego (w terminie wspomnianych 6 miesięcy) wniosku o wyrażenie zgody na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego powoduje, że bieg tego terminu zostaje przerwany. Następnie termin ten biegnie od nowa po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu opiekuńczego o wyrażeniu zgody na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego.

Co oznacza złożenie poszczególnych oświadczeń?

Złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku skutkuje brakiem odpowiedzialności za długi spadkowe oraz pozbawieniem roszczeń do wszelkich aktywów pozostawionych przez spadkodawcę. Spadkobierca, który spadek odrzucił, zostaje wyłączony od dziedziczenia, tak jakby nie dożył otwarcia spadku, a w jego miejsce wstępują jego spadkobiercy.

Złożenie oświadczenia o przyjęciu spadku wprost skutkuje pełną odpowiedzialnością za długi spadkowe, jak również możliwością zgłoszenia roszczenia do aktywów, w zakresie przysługującego spadkobiercy udziału.

Złożenie oświadczenia o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza oznacza, że spadkobierca odpowiada za długi spadkowe do wysokości aktywów. 

Co się stanie, jeśli nie złożę żadnego oświadczenia spadkowego?

Zgodnie ze znowelizowanymi przepisami Kodeksu cywilnego, jeżeli spadkobierca nie złoży w ustawowym terminie żadnego oświadczenia spadkowego, oznaczać to będzie przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza – tzn. z ograniczeniem odpowiedzialności za długi do wysokości aktywów spadkowych. 

Stan prawny na dzień: 22 października 2020 roku

Photo: własne

Źródło: gov.pl

Dziedziczenie ustawowe w Anglii i Walii oraz w Polsce

Zwykły wpis

Dziedziczenie ustawowe. 

Jak wygląda dziedziczenie w Polsce oraz w Anglii w Walii, gdy spadkodawca nie pozostawił testamentu? 

Polskie prawo spadkowe znacznie różni się od tego obowiązującego w Wielkiej Brytanii. Jednakże w żadnym z tych krajów sporządzenie testamentu nie jest obowiązkowe. Gdy spadkodawca nie pozostawi testamentu musi się liczyć z tym, że postępowanie spadkowe dotyczące jego majątku może długo trwać i niekoniecznie jego efekt będzie zgodny z jego ostatnią wolą, dlatego warto pomyśleć o sporządzeniu testamentu. 

Testament w UK powinien zostać podpisany przez spadkodawcę w obecności dwóch pełnoletnich świadków oraz przez nich podpisany w jego obecności. W Polsce testament sporządzić można u notariusza i pod pewnymi warunkami w innych określonych w ustawie okolicznościach. 

W Polsce do kręgu spadkobierców ustawowych wchodzą:

  • dzieci (lub wnuki) spadkodawcy dziedziczący razem z małżonkiem spadkodawcy;
  • małżonek spadkodawcy, rodzice, rodzeństwo i potomkowie rodzeństwa spadkodawcy;
  • dziadkowie spadkodawcy i potomkowie dziadków;
  • pasierbowie, czyli dzieci małżonka spadkodawcy (jeśli żadne z ich rodziców nie dożyło śmierci spadkodawcy);
  • gmina ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy w Polsce.

Wielka Brytania

Spadkobiercy

W kręgu spadkobierców znajdują się zwykle najbliżsi krewni zmarłego, czyli małżonek, dziecko lub rodzic. Natomiast w razie braku osób najbliższych z kręgu spadkobierców spadek może stać się częścią majątku królewskiego.

Postępowanie spadkowe 

W Polsce, aby móc rozporządzać majątkiem spadkowym należy uzyskać poświadczenie dziedziczenia lub skierować do sądu wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, a następnie wniosek o dział spadku. 

W Wielkiej Brytanii, aby móc rozporządzać spadkiem należy uzyskać „Grant of Letter of Administration” w Probate Registry, co stanowi potwierdzenie urzędowego prawa do zarządzania majątkiem spadkowym. Dzięki temu potwierdzeniu spadkobierca uzyskuje prawa do zarządzania spadkiem w relacjach z instytucjami publicznymi, w tym bankami, towarzystwami budowlanymi i innymi. Uzyskanie tego potwierdzenia poprzedza konieczność uiszczenia części lub całości podatku od spadku (obecnie 40% od wartość spadku powyżej progu). 

Gdy wartość spadku nie przekracza £5,000 i nie obejmuje żadnych nieruchomości, własności lub udziałów, nie ma konieczności, aby występować o „Grant of Letter of Administration”. 

Kto odziedziczy majątek po zmarłym w Anglii i Walii?

Jeśli zmarły nie pozostawił testamentu, stosuje się następujące zasady dziedziczenia ustawowego: 

SPADKODAWCA BYŁ W ZWIĄZKU MAŁŻEŃSKIM LUB ZAREJESTROWANYM ZWIĄZKU PARTNERSKIM:

  1. Przy wartość majątku spadkowego 125.000 funtów – wszystko dziedziczy małżonek lub partner
  2. Przy wartości majątku spadkowego powyżej 125.000 funtów – małżonek lub partner dziedziczy 125.000 funtów wolnych od podatku, rzeczy osobiste i ½ pozostałego majątku ruchomego w użytkowanie. Natomiast pozostałą część dziedziczą: 
  • dzieci lub wnuki w częściach równych. 
  • gdy nie ma dzieci ani wnuków – rodzice w częściach równych. 
  • gdy nie ma dzieci, wnuków, rodziców – bracia i siostry lub ich dzieci w częściach równych.
  • gdy nie ma ani dzieci, wnuków, rodziców, braci i sióstr oraz ich dzieci – małżonek lub partner dziedziczy wszystko. 

SPADKODAWCA NIE MA ŻYCJĄCEGO MAŁŻONKA LUB PARTNERA:

  • dzieci lub wnuki dziedziczą w równych częściach
  • gdy nie ma dzieci ani wnuków – dziedziczą rodzice w częściach równych
  • gdy nie ma dzieci, wnuków ani rodziców – dziedziczą bracia i siostry lub ich dzieci
  • gdy nie ma dzieci, wnuków, rodziców, braci i sióstr lub ich dzieci – dziedziczą bracia i siostry cioteczne lub ich dzieci
  • gdy nie ma nikogo z powyższych – dziedziczą dziadkowie w częściach równych
  • gdy nie ma dziadków – dziedziczą wujowie i ciotki lub ich dzieci w częściach równych 
  • gdy nie ma nikogo z powyższych – dziedziczą dalsi wujowie i ciotki
  • gdy nie ma nikogo z powyższych – majątek spadkowy przechodzi do majątku królewskiego. 

Gdy spadkobierca otrzymał mniej niż miał prawo otrzymać

Jeśli spadkobierca uważa, że nie otrzymał wystarczająco dużej swojej części ze spadku, może złożyć w terminie 6 miesięcy od daty wydania Grant of Letter of Administration” odwołanie na podstawie ustawy Inheritance (Provision for Family and Dependants) Act 1975. Aby móc złożyć odwołanie, musi być osobą najbliższą dla zmarłego, czyli jego dzieckiem, małżonkiem, zarejestrowanym partnerem, osobą na utrzymaniu zmarłego lub konkubentem. Jeśli nie żył ze spadkodawcą w formalnym związków (małżeństwo, zarejestrowany związek partnerski), to dodatkowo będzie musiał wykazać relacje go łączące ze zmarłym. 

W razie jakichkolwiek pytań i wątpliwości związanych ze spadkobraniem należy kontaktować się z linią Probate and Inheritance Tax pod numerem telefonu: 0300 123 1072 (z Wielkiej Brytanii) i +44 300 123 1072 dla osób dzwoniących spoza Wielkiej Brytanii od poniedziałku do piątku od 9:00 do 17:00.

Stan prawny na dzień: 14 października 2020 roku

Kongres 60 Milionów, czyli globalny zjazd Polonii; Rzeszów 2019

Zwykły wpis

W dniu 30 sierpnia 2019 roku miałam przyjemność uczestniczyć w Kongresie 60 Milionów, który już po raz drugi zorganizowany został w Rzeszowie. http://www.60mln.pl

Podczas Kongresu, który cyklicznie odbywa się w różnych miastach świata zaplanowano wiele ciekawych wystąpień, prelekcji i warsztatów. Przy okazji tego wydarzenia spotkałam wielu znajomych, z którymi miałam okazję współpracować podczas moich wyjazdów zagranicznych.

Wydarzenia składające się na program Kongresu podzielono według następujących tematów:

  1. Promocja polskich regionów wśród Polonii, ich biznesowego, ekonomicznego i turystycznego potencjału. W części wstępnej uczestniczyli m.in. Rita Cosby (amerykańska dziennikarka z polskimi korzeniami) czy przedstawiciele lokalnego samorządu.
  2. USA: Nowych możliwości dla inwestycji w Polsce i perspektyw rozwojowych dla rynku nieruchomości, funduszy inwestycyjnych oraz ulg i innych udogodnień;
  3. UK: Siły polskiej innowacji, w tym omówiono turystykę medyczną, wypoczynkową i biznesową; social media jako narzędzie biznesowe łączące Polonię i zaproponowano jak promować polski produkt;
  4. Germany: Potrzeby i szanse dla rozwoju biznesu polonijnego i polskiego oraz potencjału w studiowaniu za granicą i roli organizacji pozarządowych polskich i polonijnych.

Jakie wnioski i wrażenia nasuwają się po Kongresie?

Po pierwsze, uważam, że takie wydarzenia są niezwykle potrzebne. Gdy wyjechałam po raz pierwszy za granicę sama dostrzegałam potrzebę tworzenia okazji dla integracji Polonii i to wydarzenie idealnie dopasowuje się do potrzeb Polaków mieszkających poza granicami kraju.

Po drugie, w Polonii drzemie ogromny potencjał, który warto wykorzystać. Sama liczba Polaków mieszkających poza granicami kraju (20 mln) świadczy o tym, że integracja może przynieść wymierne skutki.

Po trzecie, to wydarzenie przeczy często powtarzanym twierdzeniom, że Polacy mieszkający za granicami kraju są do siebie wrogo nastawieni.

Polecam #Kongres60Milionów wszystkim Polakom mieszkającym za granicami kraju, o ile tylko mają taką możliwość, aby wzięli udział w kolejnych Kongresach 60 Milionów.

Rzeszów, sierpień 2019 roku

Photo credit: zbiory własne

Sprzedaż na odległość w Wielkiej Brytanii

Zwykły wpis

SPRZEDAŻ NA ODLEGŁOŚĆ

Jako sprzedawca dokonujący sprzedaży towarów lub usług drogą wysyłkową, telefonicznie lub za pomocą wiadomości tekstowej jesteś zobowiązany do podania konsumentowi szeregu informacji wskazanych w przepisach prawa.

Jeśli sprzedawca nie przestrzega tych zasad, może zostać zobowiązany do wypłacenia odszkodowania lub nawet skazania na karę grzywny lub karę pozbawienia wolności.

Istnieją odmienne zasady, których należy przestrzegać w zakresie:

  • sprzedaż towarów lub usług online
  • w sytuacji zarejestrowania jako podatnik VAT
  • sprzedaży w innych krajach UE

Przed złożeniem zamówienia należy podać:

  • nazwę firmy, dane kontaktowe i adres
  • opis towarów lub usług
  • cenę wraz z podatkiem
  • formę opłacenia towaru lub usługi przez konsumenta 
  • uzgodnienia dotyczące dostawy, kosztów i czasu potrzebnego na dostarczenie towarów
  • czas na jaki zawiera się umowę i okres rozliczeniowy (przy usługach)
  • warunki wypowiedzenia umowyw jaki sposób można anulować i kiedy traci się prawo do odstąpienia
  • jeśli po odstąpieniu od umowy będą nadal zobowiązani do zapłaty uzasadnionych kosztów korzystania z usługi
  • standardowy formularz odstąpienia
  • warunki przyjmowania depozytu lub udzielania gwarancji
  • odnośnie treści cyfrowych – ustalenia dotyczące języka i sposobu aktualizacji oprogramowania
  • w celu realizacji umowy, koszt rozmowy telefonicznej lub koszt komunikacji w innej formie, jeżeli koszt przekracza stawkę podstawową

Informacje te muszą zostać sformułowane prostym językiem i podane pisemnie (na papierze, w wiadomości e-mail lub w innym formacie, który klient może zapisać i wykorzystać w przyszłości).

Prawo odstąpienia

Jako sprzedawca musisz poinformować konsumenta, że ​​może odstąpić od umowy w terminie 14 dni po otrzymania zamówienia bez podawania powodu odstąpienia.

Jeśli nie poinformujesz konsumenta o prawie do odstąpienia, to uzyskuje on prawo do odstąpienia od umowy w terminie 12 miesięcy, a jeśli w ciągu tych 12 miesięcy poinformujesz konsuenta o tym prawie, to od tego czasu zaczyna bieg termin 14 dni na odstąpienie. 

Po złożeniu zamówienia musisz:

  • dostarczyć kopię umowy w formie pisemnej, pocztą elektroniczną lub w innym formacie, który klient może zapisać w celu wykorzystania w przyszłości.
  • powinieneś dostarczyć kopię umowy nie później niż w momencie dostarczenia towarów.
  • dostarczyć towar w ciągu 30 dni, chyba że uzgodniono inaczej z konsumentem. 

Istnieją dodatkowe zasady, jeśli dokonujesz sprzedaży online lub sprzedaży za granicę.

Wyjątki

Powyższe zasady nie dotyczą:

  • towarów i usług o wartości 42 GBP lub mniejszej
  • recept i leczenia NHS (bezpłatne i płatne)
  • usług finansowych, na przykład emerytur, kredytów hipotecznych, kredytów
  • budowy nowych budynków
  • żywności i napojów dostarczanych regularnie (np. mleczarze)
  • używek
  • wakacji zorganizowanych (również timeshare) i klubów wakacyjnych
  • umów wynajmu nieruchomości
  • towarów zakupionych z automatu
  • korzystania z automatu telefonicznego lub płacenia za korzystanie z połączenia internetowego (na przykład w kafejce internetowej)
  • biletów autobusowych, kolejowych, lotniczych i innych na przejazdy pasażerski

Sprzedawca musi także przestrzegać ogólnych zasad przyjmowania zwrotów towarów lub zwrotu ceny.

Następny wpis o sprzedaży online już niedługo!

Stan na dzień: 5 kwietnia 2019 roku

Foto: pixabay.com




EU Settlement Scheme a skazania i karalność

Zwykły wpis

Czym jest „EU Settlement Scheme”?

Procedura Settlement Scheme jest specjalną procedurą, która umożliwia rejestrację obywateli UE mieszkających w Wielkiej Brytanii, którzy nie są brytyjskimi obywatelami.

Rejestracja jest prosta i dostępna również na urządzeniach mobilnych w formie aplikacji. Aplikacja w systemie Settlment Scheme ruszyła 30 marca 2019 roku i zakończy przyjmowanie wniosków 30 czerwca 2021 roku. 

Procedura dostępna jest dla dwóch kategorii osób:

  1. Obcokrajowcy z UE, którzy przebywają w Wielkiej Brytanii co najmniej 5 lat i ta procedura umożliwi im uzyskanie statusu „settled status”, czyli stałego rezydenta;
  2. Obcokrajowcy z UE, którzy mieszkają w Wielkiej Brytanii krócej niż 5 lat i w ramach tej procedury uzyskają status „pre-settled status”, czyli tymczasowego rezydenta;

Jak przebiega procedura „EU Settlement Scheme”?

Należy wykonać ją w 3 krokach:

  1. Przedłożenie dowodu potwierdzającego tożsamość i narodowość np. paszport;
  2. Przedłożenie potwierdzenia zamieszkiwania na Wyspach np. wyciąg z rachunku bankowego;
  3. Potwierdzenie niekaralności lub wskazanie na skazania;

Opłata od aplikacji została zniesiona, a ci, którzy już ją uiścili otrzymają jej zwrot.

Kiedy należy poinformować o karalności przy ubieganiu się o EU Settlement Scheme?

Skazania w Wielkiej Brytanii, jak i za granicą muszą zostać ujawnione, z wyjątkiem tych które już zatarły się zgodnie z prawem państwa, w którym doszło do skazania.

Dodatkowo, zawsze (nawet po zatarciu) należy wskazać na przestępstwa terrorystyczne, przestępstwa wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości czy zbrodnie ludobójstwa.

Kto musi ujawnić karalność?

Każdy wnioskujący o status EU Settlement Status, który ukończył 18 lat.

Co sprawdza Home Office?

Wszyscy wnioskujący o status są sprawdzani przez Home Office w rejestrach policyjnych (PNC) i w the Warnings Index (WI), a w niektórych przypadkach sprawdzeniu podlegają również pod kątem karalności za granicą.

Kiedy zagraniczne skazania są brane pod uwagę?

Gdy został wydany wyrok skazujący za granicą lub weryfikacja w PNC lub WI wskazuje, że wnioskodawca:

  • był wcześniej ekstradowany z Wielkiej Brytanii;
  • został wobec niego wydany europejskiego nakazu aresztowania (ENA); lub
  • został skazany za granicą.

Home Office dokona dalszych ustaleń w sprawie skazania za granicą i stwierdzi, czy istnieje konieczność ochrony interesu społecznego. Home Office może skontaktować się z wnioskodawcą, telefonicznie lub na piśmie w celu uzyskania dalszych informacji.

Urzędnik badający aplikację rozważa, czy jakiekolwiek wcześniejsze wyroki skazujące wymagają skierowania do Urzędu Imigracyjnego w celu rozpatrzenia sprawy indywidualnie.

Wniosek zostanie skierowany do Urzędu Imigracyjnego w celu ustalenia, czy:

  • w ciągu ostatnich 5 lat wnioskodawca został skazany na karę pozbawienia wolności;
  • wnioskodawca został pozbawiony wolności na 12 miesięcy lub dłużej w wyniku pojedynczego skazania za przestępstwo;
  • w ciągu ostatnich 3 lat wnioskodawca otrzymał 3 lub więcej wyroków skazujących (w tym wyroki pozbawienia wolności), chyba że mieszkał w Wielkiej Brytanii przez 5 lat lub dłużej;
  • podlega istniejącemu nakazowi deportacji lub wykluczenia;
  • przebywa w zakładzie karnym i trwa postępowanie w sprawie deportacji;
  • był zamieszany w tzw. „pozorne małżeństwo”, „pozorne partnerstwo cywilne” lub trwałe porozumienie o wygodzie;
  • uzyskał, próbował uzyskać lub pomagał innej osobie w uzyskaniu lub próbie uzyskania prawa pobytu w Wielkiej Brytanii na podstawie przepisów o EOG.
  • został pozbawiony obywatelstwa brytyjskiego ze względu na swoje zachowanie.

Co się stanie z wnioskiem, gdy trafi do Urzędu Imigracyjnego?

Sprawy badane przez Urząd Imigracyjny będą oceniane indywidualnie z uwzględnieniem testów porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego i zdrowia publicznego określonych w EEA Regulations 2016.

Stan na dzień: 31 marca 2019 roku

Foto: http://www.pixabay.com


Na skargę w sprawie ubezpieczenia kredytu PPI klienci brytyjskich banków mają czas tylko do 29 sierpnia 2019 roku

Zwykły wpis

W związku ze sprawą Plevin, klienci brytyjskich banków masowo składają skargi i odzyskują nienależnie pobrane przez banki opłaty.

Czego dotyczyła sprawa Plevin?

W 2014 roku sprawa Susan Plevin trafiła do Supreme Court, którą wygrała. W związku z uzyskanym kredytem zapłaciła ubezpieczenie w wysokości £1,630, a udzielający kredytu dodał do kwoty ubezpieczenia „tajemniczą” opłatę w wysokości £4,150. Po wygranej przez Plevin, zmieniono przepisy i ustalono zasady składania przez klientów banków skarg w celu odzyskania nienależnie pobranych środków. Ostateczny termin już się zbliża!

Czym jest ubezpieczenie spłaty kredytu?

Ubezpieczenie spłaty kredytu (payment protection insurance, PPI) jest zazwyczaj sprzedawane z produktami finansowymi wymagającymi dokonywania spłat, takimi jak pożyczka, karta kredytowa lub kredyt hipoteczny.

Czym jest PPI?

Celem PPI jest zabezpieczenie w pewnych warunkach spłat, w razie gdyby nie byli Państwo w stanie spłacić ich samodzielnie. Warunki te obejmują utratę pracy lub niezdolność do pracy z powodu wypadku, choroby, niepełnosprawności lub śmierci.

W Wielkiej Brytanii sprzedano aż 64 mln polis PPI, głównie pomiędzy 1990 a 2010 r.

Ujawniono jednak, że polisy PPI były często sprzedawane niezgodnie z prawem. Osobom, które wniosły skargi dotyczące sprzedaży PPI, przyznano ponad 27 mld GBP.

Teraz w następstwie sprawy sądowej znanej jako „Plevin” skargi wnosić można również w odniesieniu do prowizji pobranej przez dostawcę usług.

Jeśli sprzedano Państwu PPI, mogą Państwo samodzielnie wnieść skargę – za darmo – i odzyskać pieniądze wpłacone w ramach swojej polisy lub polis.

Produkty sprzedawane z PPI

Polisa PPI mogła zostać dołączona do produktu kredytowego, takiego jak:

  • pożyczka – w tym pożyczki osobiste i biznesowe
  • karta kredytowa
  • karta kredytowa sklepu – zazwyczaj karta należącego do większej sieci (dowiedz się więcej o kartach kredytowych sklepu poniżej)
  • kredyt hipoteczny 
  • pożyczka pod zastaw mieszkania – oprócz kredytu hipotecznego
  • przekroczenie stanu konta
  • zakup ratalny samochodu lub inny towar kupiony na kredyt, taki jak sofa („finance agreement” lub „hire purchase”).
  • Domowe konto zakupowe (home shopping account)  – w tym konto katalogowe (catalogue account)

Co można zrobić dalej?

Jeśli nabyli Państwo co najmniej jeden z powyższych produktów, ale nie są pewni, czy zostały objęte PPI, można podjąć pewne kroki, aby się tego dowiedzieć:

  • sprawdzanie dokumentów – wyszukiwanie warunków polisy PPI lub innych informacji
  • kontakt z bankiem lub innym dostawcą usług, aby dowiedzieć się, czy sprzedano Państwu PPI

W tym kontekście „dostawca usług” oznacza instytucję finansową, która sprzedała PPI. Jest to zazwyczaj ten sam bank lub dostawca usług, który udzielił pożyczki lub sprzedał produkt kredytowy (choć czasami instytucja finansowa, która sprzedała PPI, i dostawca usług są innymi podmiotami).

Czy mogę wnieść skargę dotyczącą więcej niż jednej polisy PPI?

Tak, można wnieść skargę na każdą ze sprzedanych Państwu polis PPI.

Aby wnieść skargę dotyczącą więcej niż jednej polisy PPI sprzedanej przez tą samą instytucję finansową, należy to jasno sprecyzować w treści skargi.

Jak wnieść skargę dotyczącą polisy PPI sprzedanej z kartą kredytową sklepu?

Aby wnieść skargę na polisę PPI sprzedaną wraz z kartą kredytową sklepu należy sprawdzić umowę karty kredytowej sklepu oraz inne stosowne dokumenty pod kątem nazwy instytucji finansowej, która wystawiła tę kartę. 

Zazwyczaj szybszym rozwiązaniem od kontaktu ze sklepem jest bezpośredni kontakt z instytucją finansową.

Jeśli nie mają Państwo lub nie mogą znaleźć odpowiednich dokumentów, można również zwrócić się do danego sklepu, aby dowiedzieć się:

  • która instytucja finansowa wystawiła kartę 
  • czy sklep może przekierować skargę do odpowiedniej instytucji finansowej

Po przeprowadzeniu tych czynności można zastosować się do instrukcji przedstawionych na następujących stronach. 

Karta kredytowa sklepu działa podobnie do zwykłej karty kredytowej, ale można jej używać jedynie w danym sklepie, np. sklepie należącym do większej sieci lub w domu towarowym bądź w różnych sklepach należących do jednej grupy detalicznej.

FCA i PPI

Organ Nadzoru Finansowego (Financial Conduct Authority, FCA) reguluje działalność finansową podmiotów, takich jak banki, pożyczkodawcy i inni dostawcy usług finansowych w Wielkiej Brytanii.

Ujawniono, że polisy PPI były często sprzedawane niezgodnie z prawem

Po sprawie sądowej znanej jako „Plevin” wprowadzono nowe zasady dotyczące sposobu pobierania prowizji przez bank lub innych dostawców usług z tytułu sprzedaży PPI.

Te nowe zasady oznaczają również, że:

  • skargi można składać również, w przypadku, gdy podczas sprzedaży PPI nie wystąpiły nieprawidłowości
  • skargi można składać również, w przypadku, gdy poprzednia skarga dotycząca nieprawidłowości, które miały miejsce podczas sprzedaży PPI, została odrzucona

Termin ostateczny na wnoszenie skarg dotyczących PPI

Wyznaczono ostateczny termin na wnoszenie skarg dotyczących sprzedaży PPI na 29 sierpnia 2019 r.

Muszą Państwo przekazać skargę swojemu dostawcy usług lub do Biura Rzecznika Finansowego (Financial Ombudsman Service) najpóźniej dnia 29 sierpnia 2019 r. (do godz. 23:59), gdyż w przeciwnym wypadku stracą Państwo prawo do rozpatrzenia skargi przez te podmioty.

Nie należy czekać do 29 sierpnia 2019 r. – warto zacząć działać wcześniej i sprawdzić, czy mieli Państwo polisę PPI, aby podjąć decyzję co do tego, czy wnieść skargę.

Termin 29 sierpnia 2019 r. to ostatnia szansa dla niektórych konsumentów na wniesienie skargi na nadużycia podczas sprzedaży polisy PPI, jednak w przypadku pozostałych konsumentów termin upłynie wcześniej niż 29 sierpnia 2019 r.

  • Zasadniczo czas na wniesienie skargi na nadużycia podczas sprzedaży polisy PPI upływa 3 lata po otrzymaniu od dostawcy usług pisma z ostrzeżeniem o upływającym terminie lub 3 lata po odrzuceniu roszczenia ubezpieczeniowego złożonego w ramach polisy PPI.

Będą Państwo musieli zdobyć dokument potwierdzający otrzymanie skargi przez dostawcę usług lub Biuro Rzecznika Finansowego. Sugerujemy dokonać tego przed upływem ostatecznego terminu.

Należy pamiętać, że skargi można składać następującą drogą:

  • pocztą – należy uwzględnić czas potrzebny na dotarcie skargi do dostawcy przed 29 sierpnia 2019 r.
  • telefonicznie – należy pamiętać, że linie telefoniczne zamykane są przed północą
  • przez Internet – należy złożyć skargę z odpowiednim wyprzedzeniem, aby uniknąć opóźnień spowodowanych zwiększeniem się liczby zgłoszeń tuż przed upływem ostatecznego terminu.

Czy lepiej wybrać nową polisę ubezpieczenia spłaty kredytu (payment protection policy) czy polisę ubezpieczenia dochodu (income protection policy)?

  • Obecnie rzadko sprzedaje się PPI, ale w niektórych przypadkach może być to odpowiednie rozwiązanie.
  • Istnieją również inne produkty stanowiące zabezpieczenie na wypadek utraty dochodów, takie jak produkty oferujące ubezpieczenie dochodu lub inne ubezpieczenia krótkoterminowe.
  • Przed nabyciem polisy należy dokładnie przeanalizować swoją sytuację oraz dokładnie przyjrzeć się zaletom oraz warunkom tej polisy.

Stan na dzień: 21 marca 2019 roku

Źródło: http://www.fca.org.uk/ppi/pl/ppi-explained

Foto: pixabay.com

Prawa zatrzymanych i aresztowanych w Polsce

Zwykły wpis

Kilka tygodni temu pisałam o prawach osób zatrzymanych w Wielkiej Brytanii, ale w związku z powtarzającymi się pytaniami i dla porównania przedstawiam tym razem prawa osób zatrzymanych i aresztowanych w Polsce.

KIM JEST ZATRZYMANY?

Zatrzymanym jest osoba podejrzana o popełnienie przestępstwa wobec której zastosowano środek przymusu w postaci pozbawienia wolności.

Osoba zatrzymana ma prawo zwrócić się z prośbą o wyjaśnienie niejasności do funkcjonariusza Policji.

Do zatrzymania dochodzi, gdy

  • istnieje prawdopodobieństwo, że osoba ta popełniła przestępstwo oraz zachodzi obawa, że może uciec lub utrudniać postępowanie.
  • nie można ustalić jej tożsamości lub organy ścigania zamierzają przeprowadzić szczególny rodzaj postępowania.

JAK DŁUGO MOŻNA BYĆ ZATRZYMANYM PRZEZ POLICJĘ?

W Polsce można zostać zatrzymanym na maksymalnie 48 godzin. W tym czasie, policja musi wystąpić do sądu o tymczasowe aresztowania, a w innym wypadku dojść musi do zwolnienia.

Sąd ma maksymalnie 24 godziny na podjęcie decyzji o tymczasowym aresztowaniu. To oznacza, że każda osoba może zostać zatrzymana na maksymalnie 72 godziny, czyli 3 dni, chyba że dojdzie do wydania postanowienia o tymczasowym aresztowaniu.

PROTOKÓŁ Z ZATRZYMANIA

Zatrzymany powinien otrzymać protokół z zatrzymania, a w nim powinny znaleźć się takie informacje jak:

  • imię i nazwisko funkcjonariusza dokonującego zatrzymania,
  • dzień ze wskazaniem dokładnej godziny,
  • miejsce zatrzymania,
  • przyczynę zatrzymania,
  • określenie przestępstwa, o które zatrzymany jest podejrzewany.

JAKIE MA PRAWA ZATRZYMANY?

  1. Prawo do bycia wysłuchanym: możesz opowiedzieć o tym, co się wydarzyło, ale możesz też odmówić składania wyjaśnień bez podawania jakiejkolwiek przyczyny.
  2. Prawo do kontaktu z prawnikiem: masz prawo do niezwłocznego kontaktu z adwokatem lub radcą prawnym.
  3. Prawo do zaskarżenia: masz prawo w ciągu 7 dni od zatrzymania złożyć zażalenie do sądu.
  4. Prawo powiadomienia innych o zaistniałej sytuacji: możesz żądać, aby powiadomiono o tym: osobę najbliższą lub inną wskazaną, szkołę lub uczelnię, pracodawcę, dowódcę; powiadomienie odbywa się tylko na wniosek.
  5. Prawo do uzyskania niezbędnej pomocy medycznej: należy o wszelkich dolegliwościach poinformować funkcjonariuszy.

JAKIE OBOWIĄZKI MA ZATRZYMANY?

  1. Poddać się oględzinom ciała i badaniom niepołączonym z naruszeniem ciała.
  2. Pozwolić pobrać odciski palców.
  3. Pozwolić się sfotografować i okazać innym.
  4. Pozwolić na pobranie wymazu ze śluzówki policzków.

A jeśli czynność przeprowadza pracownik służby zdrowia musi poddać się:

  1. Badaniom psychologicznym i psychiatrycznym.
  2. Badaniom połączonym z dokonaniem zabiegów na ciele.

CZYM JEST TYMCZASOWE ARESZTOWANIE?

Tymczasowe aresztowanie jest stosowane jako środek zapobiegawczy, który stanowi odizolowanie osoby od świata zewnętrznego na czas określony (3 miesiące) z możliwością dalszego przedłużenia tego okresu decyzją Sądu.

Przyczyną tymczasowego aresztowania jest to, że organy ścigania przyjmują wysokie prawdopodobieństwo, że doszło do popełnienia przestępstwa, a zastosowanie tymczasowego aresztowania jest konieczne dla zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania.

JAKIE PRAWA PRZYSŁUGUJĄ TYMCZASOWO ARESZTOWANYM?

Tymczasowo aresztowanym przysługuje:

  • Prawo odmowy wyjaśnień lub odmowy odpowiedzi na pytania.
  • Prawo do obrońcy z urzędu lub z wyboru.
  • Prawo zaskarżenia postanowienia o tymczasowym aresztowaniu.
  • Prawo do informacji: treści zarzutów, uzupełnienia i zmiany. zarzutów, kwalifikacji prawnej przestępstwa.
  • Prawo do powiadomienia innych o zaistniałej sytuacji.
  • Prawo do uzyskania pomocy medycznej.

W razie sprzeciwu wobec decyzji sądu o zastosowaniu tymczasowego aresztowania można złożyć zażalenie do sądu w terminie 7 dni. Sąd powinien rozpoznać to zażalenie najpóźniej przed upływem 7 dni od przekazania go Sądowi.

ZASTOSOWANIE INNYCH ŚRODKÓW ZAPOBIEGAWCZYCH (NP. KAUCJA LUB DOZÓR POLICJI)

Istnieje też możliwość starania się o zastosowanie innych środków zapobiegawczych tj. dozoru policji , poręczenia majątkowego, zakazu opuszczania kraju i inne. Sąd powinien rozstrzygnąć taki wniosek w terminie 3 dni, a kolejny taki wniosek można składać dopiero po upływie kolejnych 3 miesięcy.

Stan na dzień: 10 lutego 2019 roku

Foto: pixabay.com

Skarga do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

Zwykły wpis

Zarówno Polska, jak i Wielka Brytania przyjęły Europejską Konwencję Praw Człowieka, więc opisane w dzisiejszym wpisie postępowanie może dotyczyć obu państw. Skarga do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka stanowi często ostatnią deskę ratunku dla osób szukających sprawiedliwości, ale należy pamiętać, że nie jest to dodatkowa instancja dla rozpoznania sprawy. Skarżący muszą pamiętać, że ich skarga musi spełniać szereg warunków, aby mogła zostać przyjęta przez Trybunał do rozpoznania.

Według danych statystycznych w 2017 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał 20 wyroków przeciwko Polsce i dotyczyły one:

  • zakazu tortur oraz innego nieludzkiego i poniżającego traktowania (4 sprawy), 
  • prawa do wolności i bezpieczeństwa osobistego (2 sprawy), 
  • prawo do rzetelnego procesu (2 sprawy)
  • prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego (3 sprawy), 
  • swobody wypowiedzi (3 sprawy), 
  • prawa do skutecznego środka odwoławczego (1 sprawa).

Ogólnie o Trybunale (ETPCz) i skardze

Europejska Konwencja Praw Człowieka i Podstawowych Wolności jest jednym z wielu międzynarodowych instrumentów, który ma skutecznie służyć ochronie praw i wolności obywateli przed nadużyciami ze strony władzy państwowej. Posługuje się ona dwoma środkami służącymi ochronie tych praw:  

  • skargą państwa 
  • skargą (petycją) indywidualną 

Europejska Konwencja Praw Człowieka chroni od naruszeń w sprawach indywidualnych dotyczących:

  • Prawa do środka odwoławczego w sprawach karnych
  • Odszkodowanie za niesłuszne skazanie
  • Zakaz ponownego sądzenia lub karania
  • Prawo do rzetelnego procesu sądowego
  • Zakaz karania bez podstawy prawnej

Jak działa Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu?

Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu jest właściwy do rozpoznawania wszystkich spraw dotyczących interpretacji i stosowania Konwencji oraz jej Protokołów dodatkowych. Skuteczność skargi indywidualnej zależy od tego, czy dane państwo uznało kompetencje organów Konwencji do rozpatrywania petycji indywidualnej. Rzeczypospolita Polska złożyła stosowną deklarację w tym zakresie i tym samym uznała prawo jednostek do występowania ze skargą indywidualną.

Konwencja zapewnia ochronę, nie tylko obywatelom państw – stron Konwencji, ale także wszystkim osobom znajdującym się pod jurysdykcją tych państw.

Dopuszczenie skargi indywidualnej (także państwowej) do merytorycznego rozstrzygnięcia zależy od spełnienia wielu warunków formalnych:  

  • Skarga może być więc złożona wyłącznie przeciwko państwu;
  • w stosunku do Polski dopuszcza się jedynie skargi dotyczące czynów, decyzji i faktów, które nastąpiły po 30 kwietnia 1993 r. Skarga nie może więc obejmować zdarzeń wcześniejszych,  
  • ze skargą można wystąpić po wykorzystaniu wszystkich dostępnych w kraju środków odwoławczych. W sprawach sądowych należy odwołać się do sądu drugiej instancji. Powinno się w zasadzie podjąć również próbę wniesienia kasacji. W sprawach administracyjnych należy odwołać się do organu administracyjnego drugiej instancji, a następnie wnieść skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niektórych przypadkach koniecznym może okazać się złażenie skargi do Trybunału Konstytucyjnego. Nie są natomiast wymagane starania o wznowienie postępowania. Zarzuty podniesione w odwołaniu muszą być takie same jak w skardze skierowanej do Trybunatu Europejskiego;  
  • skargę należy wnieść nie później niż przed upływem 6 miesięcy od wydania ostatecznego prawomocnego orzeczenia w sprawie przez sąd lub inny organ (nie będą uwzględniane daty wydania ewentualnych innych decyzji). Przekroczenie terminu powoduje odrzucenie skargi;  
  • ze skargą może wystąpić jedynie osoba pokrzywdzona. Nie są przyjmowane skargi złożone w interesie osoby trzeciej;  
  • skarga nic może być anonimowa;  
  • skarga nie może być identyczna co do meritum ze sprawą rozpatrzoną już wcześniej w Strasburgu lub skargą stanowiącą przedmiot rozstrzygnięcia przez inny międzynarodowy organ;  
  • skarga nie może być rażąco wadliwie uzasadniona;  
  • podstawą jej odrzucenia może stać się również nadużycie prawa do skargi.

Adres korespondencyjny Trybunału

Skargę można sporządzić w języku polskim i należy ją kierować bezpośrednio do Trybunału, na adres jego kancelarii w Strasburgu:

The Registrar

European Court of Human Rights

COUNCIL OF EUROPE, F -67075 STRASBOURG CEDEX, France

Do czasu podjęcia decyzji o dopuszczalności skargi, wnoszący skargę może posługiwać się swoim własnym językiem lub językiem innego państwa-strony Konwencji, które uznało system skarg indywidualnych. Tak więc skarga wniesiona przeciwko państwu polskiemu może być zredagowana w języku polskim. Jednak w dalszym toku postępowania korespondencja będzie przekazywana skarżącemu w którymś z dwóch oficjalnych języków Trybunału, tj. angielskim lub francuskim zgodnie z oświadczeniem skarżącego dotyczącym wyboru języka.

Skarga indywidualna i jej forma

Skarga musi być złożona na piśmie i opatrzona podpisem skarżącego lub jego pełnomocnika. Osoby reprezentujące osobę fizyczną, organizację lub grupę osób zobowiązane są do przedłożenia pełnomocnictwa adwokackiego lub pisemnego upoważnienia. Jakkolwiek nie istnieje żaden formalny obowiązek tego rodzaju, to w interesie skarżącego leży by skarga została napisana przez prawnika, którego pomoc jest z reguły niezbędna w kolejnych etapach postępowania. Nie istnieje co prawda przymus adwokacki, jednak w praktyce rzadko się zdarza by skarżący występował bez adwokata lub innej osoby o kwalifikacjach prawniczych w postępowaniu przed organami Trybunału.

Należy odnotować, iż w późniejszym stadium postępowania przed Trybunałem, brak odpowiednich środków finansowych na pokrycie całości lub części wchodzących w grę kosztów pomocy prawnej może stanowić w danym przypadku podstawę do ubiegania się skarżącego o przyznanie takiej pomocy, pod warunkiem, że jest ona niezbędna dla właściwego prowadzenia sprawy. Sytuacja majątkowa wnoszącego skargę zostanie oceniona na podstawie specjalnej deklaracji poświadczonej przez właściwe organa krajowe. Jednakże pomoc taka nie może być przyznana w momencie składania skargi. Decyzja o przyznaniu pomocy prawnej może zostać uchylona w przypadku gdy ustaną okoliczności, które warunkowały jej przyznanie

Skarga złożona do Trybunału powinna zawierać:  

  • dane personalne skarżącego (imię i nazwisko, datę urodzenia, obywatelstwo, płeć, zajęcie i adres), dane przedstawiciela jeśli występuje, nazwę państwa, przeciwko któremu jest skierowana;  
  • przedmiot skargi (zwięzłe i jasne przedstawienie stanu faktycznego);  
  • wskazanie prawa lub praw zawartych w Konwencji lub Protokołach dodatkowych do niej, których naruszenie zarzuca wnoszący skargę oraz przedstawienie argumentów na poparcie tych zarzutów;  
  • informację o spełnieniu warunków dopuszczalności skargi   (a zwłaszcza wykorzystania krajowych środków prawnych oraz zachowania terminu sześciu miesięcy od podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie);
  • oświadczenie dotyczące celu skargi (należy krótko stwierdzić co wnoszący skargę zamierza osiągnąć, wskazać ewentualne zadośćuczynienie, którego chce zażądać);  
  • listę oficjalnych decyzji, które zapadły w sprawie (z podaniem sądów lub innych organów rozstrzygających sprawę oraz dat każdego rozstrzygnięcia), a także krótką informację o treści każdej z nich;  
  • informację, czy zarzuty sformułowane w skardze były przedłożone innym organom międzynarodowym w celu dochodzenia lub rozstrzygnięcia;  
  • wskazanie jednego z dwóch oficjalnych języków Rady Europy – angielskiego lub francuskiego – w którym skarżący chce otrzymać decyzję lub orzeczenie;
  • podpis skarżącego.

Do skargi należy dołączyć kopie wszystkich decyzji i wyroków, które zapadły w sprawie oraz innych dokumentów, które mogą być przydatne w charakterze dowodów. Trybunał nie będzie zwracał tych dokumentów, tak więc w interesie skarżącego leży przedłożenie kopii zamiast oryginałów.

Niespełnienie wymagań dotyczących treści skargi może spowodować odmowę jej zarejestrowania i rozpatrzenia przez Trybunał.

Trybunał udzieli skarżącemu odpowiedzi na wniesioną skargę, przy czym może zwrócić się o dodatkowe informacje, dokumenty lub wyjaśnienia związane ze skargą. Skarżący zostanie poinformowany przez Trybunał w razie stwierdzenia oczywistych przeszkód nie pozwalających na przyjęcie skargi do rozpoznania.

W początkowej fazie całe postępowanie toczy się pisemnie, nie ma więc w ogóle potrzeby osobistego stawiania się w Strasburgu.

Kiedy Trybunał uzna, że istotnie doszło do naruszenia praw określonych w Konwencji, może przyznać od państwa – słuszne zadośćuczynienie i ewentualnie zwrot wydatków poniesionych przez skarżącego na wniesienie sprawy. Nie unieważnia jednak krajowych decyzji, nie uchyla krajowych przepisów prawnych, nie rozstrzyga praw ponownie, ani nie podejmuje interwencji w sprawach skarżących bezpośrednio w organie władzy.

Stan prawny na dzień: 8.02.2019 roku

Foto: pixabay.com